Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z październik, 2013

Byle nie w tyle

Czas bez przerwy płynie
A ja boję się wody

Żeby go dogonić

Muszę iść, maszerować,
Truchtać, biec, galopować

Wspinać się
Skakać przez przeszkody
Omijać pułapki
Usuwać kłody

Zdążać na
Autobus pośpieszny
Jadący prosto
Do wyznaczonego celu

Poruszać się
Szybko, szybciej
Jak najszybciej mogę

...

Kto stoi w miejscu
Ten się cofa

...

Wieczorem
Lek przeciwbólowy
W żelowej kapsułce
Mówi mi dobranoc

W ulotce napisali, że
Działa błyskawicznie

Kanał na YT

Od jakiegoś czasu nagrywam utwory muzyczne i publikuję je na swoim kanale youtube. Być może nie są one najwyższej jakości, ale i tak jestem z nich dumna, bo to moje własne dzieła. :-) Oto niektóre z nich:








Jeżeli macie chęć być na bieżąco z moją amatorską twórczością muzyczną, to możecie zasubskrybować mój kanał youtube oraz dawać oceny mym skromnym dziełom. Proszę o wyrozumiałość, gdyż jestem bardzo mocno początkująca w dziedzinie tworzenia muzyki. Za rady techniczne, dotyczące programów i korzystania z nich, nie obrażę się, a wręcz przeciwnie.
Przypominam o tym, że macie również możliwość polubienia mojej strony na facebooku i obserwowania strony na google plus
To by było na tyle, jeśli chodzi o sprawy organizacyjne. Niedługo opublikuję kolejny wiersz.

Projektantka wnętrz

Od zawsze chciała zostać aktorką. Chciała wcielać się w określoną postać, stawać się na chwilę inną osobą. Inną, a jednak ciągle tą samą - fascynujący paradoks. 

Marzyła o tym, by być aktorką prawdziwą. Taką z krwi i kości. Nie uznawała robienia czegoś na odwal, bylejakości, aktorstwa płytkiego i powierzchownego. Chciała przeżywać naprawdę. Chciała być swoją postacią, stać się nią, czuć każdą jej emocję. Nie kreowałaby postaci, postać kreowałaby ją. Ona tylko użyczałaby swojej skóry na pewien czas.
Nie lubiła słowa "rola". Według niej wskazywało ono na coś narzuconego i z góry określonego. Można by rzec, przypisanego. A przecież postaci nie można przypisać ani narzucić. Postacią się jest. Trzeba wejść w jej umysł, w jej odczucia, sposób rozumowania. Trzeba myśleć jak ona, przeżywać jak ona, czuć się tak jak ona. Czuć się nią.

Bądź na bieżąco

Introwertyczka na Bloggerze Introwertyczka na Wordpressie Introwertyczka na Weebly Introwertyczka na Facebooku Introwertyczka na Twitterze Introwertyczka na Tumblerze Introwertyczka na Youtube Introwertyczka na Pinterest Introwertyczka na We♥it Introwertyczka na Bloglovin Introwertyczka na Google+ Introwertyczka na Google+ Introwertyczka na Pingerze Introwertyczka na Filmwebie Forum dla Ciebie Introwertyczka na Disqusie Napisz do mnie Subskrybuj blog
Kopiowanie wierszy i opowiadań jest zabronione. Wszelkie prawa zastrzeżone.