Przejdź do głównej zawartości

Na świeczniku

Samotna świeczka
Na ławie stoi
I ciepłe światło daje nam

Otworzysz okno
Wiater zawieje
I świeczka zgaśnie w mig
Raz dwa

Jakaż to mądrość
Może płynąć właśnie do nas
Z tychże słów?

Jeżeli możesz, to
Zamknij okno i
Swoją świeczkę zapal znów

Komentarze

  1. Bardzo podoba mi się ten wiersz ;)Masz rację, nie wolno się poddawac, trzeba iśc "pod wiatr" :)
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Te słowa, bardzo ładnie i trafnie dobrane - do chyba każdego z nas ... Chociaż my chyba nie zawsze znów "zapalamy płomyki" raczej chowamy świecę w ciemny kat..
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Ładny wiersz, chociaż w ostatniej zwrotce chyba trochę rytm szwankuje.

    Również serdeczności przesyłam.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Jeżeli masz ochotę i chwilę czasu, dodaj swój komentarz dotyczący wpisu. Komentarze są poddawane moderacji w celu uniknięcia spamu.

Bądź na bieżąco

Introwertyczka na Bloggerze Introwertyczka na Wordpressie Introwertyczka na Weebly Introwertyczka na Facebooku Introwertyczka na Twitterze Introwertyczka na Tumblerze Introwertyczka na Youtube Introwertyczka na Pinterest Introwertyczka na We♥it Introwertyczka na Bloglovin Introwertyczka na Google+ Introwertyczka na Google+ Introwertyczka na Pingerze Introwertyczka na Filmwebie Forum dla Ciebie Introwertyczka na Disqusie Napisz do mnie Subskrybuj blog
Kopiowanie wierszy i opowiadań jest zabronione. Wszelkie prawa zastrzeżone.